Tελευταία μέρα της έκθεσης υποβρυχιας φωτογραφίας στην Ιτέα η οποία θα κλείσει με την παρουσίαση της καθηγήτριας βιολογίας του γυμνασίου της Ιτέας κας Κ. Σκώττη με θέμα:
''Τα δελφίνια του Κορινθιακού''.
Περισσότερα για τα : δελφίνια του Κορινθιακού
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα δελφίνια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα δελφίνια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Κυριακή 1 Νοεμβρίου 2009
Τετάρτη 1 Απριλίου 2009
Το Ινστιτούτο Κητολογικών Ερευνών "Πέλαγος" στο Δημοτικό σχολείο Ερατεινής
Mε πρωτοβουλία του Δημοτικού σχολείου της Ερατεινής και στα πλαίσια του προγράμματος της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης: "Τα δελφίνια του Κορινθιακού", έγινε το πρωί της Δευτέρας παρουσίαση από το Ινστιτούτο Κητολογικών Ερευνών "Πέλαγος", που ασχολείται από το 1995 με τη μελέτη και καταγραφή των δελφινιών του. Τα παιδιά είχαν ηδη φτιάξει ένα δικό τους φυλλάδιο που το μοιράζουν στην περιοχή τους.
Με τη βοήθεια μοναδικών εικόνων και ήχου οι μικροί μαθητές βούτηξαν στα νερά του Κορινθιακού σε ένα ταξίδι από τον καιρό που εκείνος ήταν λίμνη και άρχισε να γίνεται θάλασσα γνωρίζοντας τον πολιτισμό των δελφινιών του.
Ο Κορινθιακός, σύμφωνα με την υπεύθυνη του Ινστιτούτου, φιλοξενεί 4 είδη δελφινιών ενώ ένα μόνο είδος από αυτά, το ρινοδέλφινο, τρέφεται με ψάρια και έχει προκαλέσει την οργή των ψαράδων. Τα άλλα 3 του είδη(ζωνοδέλφινα, σταχτοδέλφινα και κοινό δελφίνι) σχηματίζουν ένα μεικτό κοπάδι το παγκοσμίως γνωστό στους επιστημονικούς κύκλους μοναδικό στον κόσμο μεικτό κοπάδι δελφινιών του Κορινθιακού.
"Η συμβίωση αυτή μπορεί να παραλληλιστεί με τη συγκρότηση μιας μικτής κοινωνίας ανθρώπων, γοριλών και χιμπατζήδων, όπου θα ζούσαμε ειρηνικά στις ίδιες πόλεις, στις ίδιες πολυκατοικίες, θα συμβιώναμε στο ίδιο διαμέρισμα, θα ψωνίζαμε από την ίδια λαϊκή..."
Το κοινό δελφίνι, παρά το όνομά του, είναι πλέον σπάνιο στη Μεσόγειο και εξαφανίζεται με ραγδαίους ρυθμούς. Στον Κορινθιακό υπάρχουν ακόμα πολύ λίγα, και ίσως να μην υπάρχουν για πολύ καιρό ακόμα. Τα σταχτοδέλφινα πάλι, ήταν μόλις δύο άτομα όταν παρατηρήθηκαν για πρώτη φορά ενώ αν τα δει κάποιος καλό θα ήταν να το αναφέρει στα τηλ. που υπάρχουν στο έντυπο του σχολείου!"
Για να ακούσετε τα δελφίνια του Κορινθιακού
Δείτε επίσης : δελφίνια, προστατευόμενες περιοχές
Στη παρουσίαση πήρε μέρος και ο διευθυντής του ΚΠΕ Αμφισσας κ. Θεοχαρόπουλος που αναφέρθηκε στον ζωϊκό και φυτικό πλούτο του βιότοπου της Παραλιακής Ζώνης Ιτέας-Ναυπάκτου, που ανήκει στο Δίκτυο Natura 2000.
Ο σημαντικότερος στη χώρα μας βιότοπος της γαλατσίδας που τη βρίσκουμε πάνω στα ασβεστολιθικά βράχια στα Τροιζόνια και από τη Βίδαβη μέχρι την Ιτέα, η άρκευθος στα βουνά της Ερατεινής, το αρχαίο δάσος με χαρουπιές στο Γαλαξείδι είναι μόνο μερικά από τα μέχρι τώρα γνωστά είδη που φιλοξενούνται στη ζώνη αυτή που δεν έχει ακόμα μελετηθεί. Στις 14 νησίδες της Φωκίδας υπάρχουν 450 είδη φυτών, μερικά από αυτά δεν τα βρίσκουμε στην στεριά.Σημαντικός ο βιότοπος στο ΝΔ τμήμα στα Τροιζόνια, όπου φύεται το quihorioum spinozum, είδος που υπάρχει και στο Αιγαίο.
Ο κ. Θεοχαρόπουλος με απλό και κατανοητό τρόπο έδωσε στους μαθητές να καταλάβουν ότι το μεγαλύτερο μέρος της ρύπανσης (9Ο%)της στεριάς καταλήγει στη θάλασσα, μέσω των χειμάρρων,όπου πέφτουν τα απόβλητα των ελαιοτριβίων, φυτοφάρμακα κα. Εκεί καταλήγουν και οι πλαστικές σακούλες. Μια από αυτές που έχουν βρεθεί σε στομάχι εκβρασμένου δελφινιού έδειξε στους μαθητές η αντιπρόσωπος του Ινστιτούτου.Σημαντικό πρόβλημα για την κλειστή θάλασσα του Κορινθιακού είναι και τα λύμματα, που σχεδόν ανεπεξέργαστα, πέφτουν στη θάλασσα και δημιουργούν το πρόβλημα του ευτροφισμού, δηλ. της έλλειψης οξυγόνου για τα ψάρια και τα φυτά της θάλασσας που δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς αυτό, όπως κι εμείς.
Τέλος αναφέρθηκε ο κ. Θεοχαρόπουλος στο πρόβλημα της μακροχρόνιας εναπόθεσης των αποβλήτων του βωξίτη που καταλήγει από τα βουνά της Φωκίδας στο εργοστάσιο της Αλουμίνας, στον κόλπο της Αντίκυρας. Εξήγησε ότι μέσω των ριζών των φυκών περνάνε τα τοξικά που υπάρχουν στη λάσπη αυτή. Τα φύκη τα τρώνε οι γαρίδες.Τις γαρίδες τις τρώνε τα ψάρια που τα κατανωλώνουν τα δελφίνια και οι άνθρωποι (η γνωστή τροφική αλυσίδα). Τα τοξικά αυτά δηλητήρια κάνουν τα δελφίνια ευάλωτα σε αρρώστιες. Τα δελφίνια σαν μεγάλοι θηρευτές καθαρίζουν τη θάλασσα από τα άρρωστα και αδύναμα ψάρια και έτσι εξασφαλίζουν την υγεία των κοπαδιών. Λιγοστεύοντας τα δελφίνια λιγοστεύουν και τα ψάρια, γιατί στους πληθυσμούς τους αυξάνονται αντίστοιχα και οι αρρώστιες που τα εξολοθρεύουν, ενώ ακόμα χειρότερης ποιότητας ψάρια φτάνουν στο πιάτο μας...
Μια πολύτιμη και ουσιαστική πρωτοβουλία που στήριξε ο κ. Ηρακλής Σαλαγιάννης, υπεύθυνος της Α΄βάθμιας Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης και που ελπίζουμε να επαναληφθεί και σε άλλα σχολεία της Φωκίδας αφού οι άνθρωποι του Ινστιτούτου δηλώνουν διαθέσιμοι(τηλ. 210 8960108). Οι μαθητές του Νηπιαγωγείου και του Δημοτικού της Ερατεινής είχαν την ευκαιρία που στερήθηκαν άλλες γενιές μαθητών να γνωρίσουν την μοναδικότητα, τον πλούτο και την αξία της θάλασσάς τους.
Σύλλογοι γονέων, φορείς, Τοπική Αυτοδιοίκηση οφείλουμε να προάγουμε τη γνώση αυτή και να αναλάβουμε ατομική και συλλογική δράση για την προστασία αυτής της ομορφιάς πριν τα δελφίνια και τα άλλα πλάσματα του Κορινθιακού πάρουν τη θέση τους δίπλα στους εξαφανισμένους δεινόσαυρους.
Ο Κορινθιακός υποβαθμίζεται καθημερινά και με ραγδαίους ρυθμούς. Το μεγάλο του βάθος απλός κάνει το πρόβλημα της επιβίωσής του όχι εύκολα ορατό.
Τρίτη 14 Οκτωβρίου 2008
Τρίτη 7 Οκτωβρίου 2008
ΤΑ ΔΕΛΦΙΝΙΑ ΤΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΚΟΥ ΚΟΛΠΟΥ
Ο Κορινθιακός κόλπος είναι μία σχεδόν κλειστή και απομονωμένη θαλάσσια περιοχή με βαθιά νερά (μέχρι 935 μέτρα). Τόσο για τα ωκεανογραφικά χαρακτηριστικά του όσο και για την πανίδα του σε είδη δελφινιών, αποτελεί μια μικρογραφία της Μεσογείου. Έχει μακρόστενο σχήμα όπως η Μεσόγειος, το βάθος του αυξάνεται απότομα και επικοινωνεί με την ανοικτή θάλασσα μόνο από ένα στενό και ρηχό άνοιγμα στα δυτικά, ακριβώς όπως συμβαίνει στη Μεσόγειο με το Γιβραλτάρ. Ακόμα μια απίθανη ομοιότητα είναι ότι στα νοτιοανατολικά οι άνθρωποι κατασκεύασαν ένα δίαυλο, τη διώρυγα της Κορίνθου, όπως συνέβη με την κατασκευή της διώρυγας του Σουέζ! Ως πιστή μικρογραφία της Μεσογείου λοιπόν ο Κορινθιακός δεν θα μπορούσε παρά να φιλοξενεί και τα τέσσερα είδη δελφινιών που απαντώνται σε όλη τη Μεσόγειο και στις Ελληνικές θάλασσες. Τα είδη αυτά είναι: το ρινοδέλφινο, το ζωνοδέλφινο, το κοινό δελφίνι και το σταχτοδέλφινο.
Η μελέτη των δελφινιών του Κορινθιακού κόλπου ξεκίνησε το 1995 από το Ινστιτούτο Κητολογικών Ερευνών Πέλαγος με το ερευνητικό πρόγραμμα "Δελφίνια Κορινθιακού Κόλπου", που συνεχίζεται σταθερά μέχρι σήμερα. Οι ερευνητικές αποστολές του προγράμματος έχουν καταγράψει τη μεγαλύτερη συχνότητα παρατήρησης δελφινιών στις Ελληνικές θάλασσες και μια από τις μεγαλύτερες στην Μεσόγειο. Παράλληλα, στον Κορινθιακό Κόλπο παρατηρήθηκε ένα απρόσμενο και παγκοσμίως μοναδικό φαινόμενο, που κανείς δεν γνώριζε πριν ξεκινήσουν οι σχετικές έρευνες: τρία από τα είδη δελφινιών (ζωνοδέλφινα, κοινά δελφίνια και σταχτοδέλφινα) σχηματίζουν μικτά κοπάδια. Η μόνιμη συμβίωση των παραπάνω ειδών δεν έχει παρατηρηθεί πουθενά στον κόσμο έως σήμερα! Τα κοινά δελφίνια αλλά και τα σταχτοδέλφινα δεν τα συναντούμε ποτέ μόνα τους σε «καθαρά» κοπάδια ενός είδους. Βρίσκονται πάντα μαζί με ζωνοδέλφινα και όλα μαζί συμβιώνουν αρμονικά στην μικτή κοινωνία τους! Τα τρία αυτά είδη, αν συναντηθούν κάπου αλλού στα πελάγη της Ελλάδας, ούτε μιλούν την ίδια γλώσσα για να επικοινωνήσουν, ούτε τρώνε την ίδια τροφή και ούτε έχουν τις ίδιες συνήθειες ή δυνατότητες κατάδυσης, ταχύτητας κλπ.! Κι όμως στον Κορινθιακό ξεπέρασαν αυτές τις τεράστιες διαφορές τους και συμβιώνουν αρμονικά!
Οι γενετικές και εξελικτικές διαφορές μεταξύ των τριών ειδών δελφινιών του Κορινθιακού είναι ανάλογες ή μεγαλύτερες από αυτές ανάμεσα σε ανθρώπους, γορίλες και χιμπατζήδες. Η συμβίωση των δελφινιών του Κορινθιακού κόλπου μπορεί να παραλληλιστεί με τη συγκρότηση μιας μικτής κοινωνίας ανθρώπων, γοριλών και χιμπατζήδων, όπου θα ζούσαμε ειρηνικά στις ίδιες πόλεις, στις ίδιες πολυκατοικίες, θα συμβιώναμε στο ίδιο διαμέρισμα, θα ψωνίζαμε από την ίδια λαϊκή... Απίστευτο; Κι όμως εδώ, στον Κορινθιακό κόλπο, αυτά τα δελφίνια το έχουν κατορθώσει!
Αυτό το παγκοσμίως μοναδικό φαινόμενο και ο φυσικός πλούτος των κοινωνιών των δελφινιών της περιοχής ήταν παντελώς άγνωστος πριν το Ινστιτούτο Πέλαγος ξεκινήσει τις έρευνές του. Ακόμα περισσότερο όμως αξίζει να τονιστεί ότι όλη αυτή η γνώση αποκτήθηκε με ελάχιστα μέσα και αποκλειστικά εθελοντική εργασία μιας επιστημονικής Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης.
Ό,τι είναι μοναδικό στη φύση είναι και εξαιρετικά πολύτιμο και συνεπώς η διαφύλαξή του θα έπρεπε να είναι εξασφαλισμένη. Δυστυχώς για την περίπτωση του Κορινθιακού, ο μοναδικός φυσικός πλούτος του είναι εξαιρετικά εύθραυστος. Παρ’ ότι στον Κορινθιακό κόλπο τα ζωνοδέλφινα είναι σχετικά άφθονα, δεν συμβαίνει το ίδιο με τα άλλα είδη δελφινιών. Το κοινό δελφίνι, παρά το όνομά του, είναι πλέον σπάνιο στη Μεσόγειο και εξαφανίζεται με ραγδαίους ρυθμούς. Στον Κορινθιακό υπάρχουν ακόμα 20-40 άτομα, αλλά ίσως να μην υπάρχουν για πολύ καιρό ακόμα. Τα σταχτοδέλφινα πάλι, ήταν μόλις δύο άτομα όταν παρατηρήθηκαν για πρώτη φορά: ο Κλέοβις και ο Βίτων, όπως τα έχουν ονομάσει οι επιστήμονες του Ινστιτούτου Πέλαγος για να τα ξεχωρίζουν. Είναι άγνωστο αν αποτελούν κατάλοιπο ενός μεγαλύτερου πληθυσμού που ζούσε στον Κορινθιακό.
Η πολύχρονη και επίπονη προσπάθεια του Ινστιτούτου Κητολογικών Ερευνών Πέλαγος, συνέβαλε σημαντικά στην προστασία των δελφινιών του Κορινθιακού κόλπου, πετυχαίνοντας:
Την κατάταξη του κοινού δελφινιού της Μεσογείου (και επομένως και του Κορινθιακού κόλπου) στα «κινδυνεύοντα» είδη, του καταλόγου των προστατευομένων ειδών του IUCN (International Union for Conservation of Nature)
Την απόφαση της διεθνούς συμφωνίας ACCOBAMS (Συμφωνία για τη Διατήρηση των Κητωδών της Μαύρης θάλασσας, της Μεσογείου και της παρακείμενης περιοχής του Ατλαντικού) να εντάξει τον Κορινθιακό κόλπο στον κατάλογο των 18 προτεινόμενων Θαλάσσιων Προστατευόμενων Περιοχών της Μεσογείου και της Μαύρης θάλασσας.
Τα πρώτα βήματα έγιναν. Τώρα είναι πλέον η ώρα της Ελληνικής Πολιτείας να τιμήσει την υπογραφή της ως μέλος της ACCOBAMS και να κάνει όλες τις απαιτούμενες ενέργειες προς την κατεύθυνση της δημιουργίας και εφαρμογής Θαλάσσιας Προστατευόμενης Περιοχής στον Κορινθιακό κόλπο, με ειδικές ρυθμίσεις για την προστασία των δελφινιών και γενικότερα της θαλάσσιας πανίδας της περιοχής.
Βούλα Αλεξιάδου και Αλέξανδρος Φραντζής
Το «Ινστιτούτο Κητολογικών Ερευνών Πέλαγος» είναι ένας επιστημονικός, μη κερδοσκοπικός, μη κυβερνητικός οργανισμός με σκοπό την έρευνα, την ενημέρωση του κοινωνικού συνόλου και την προστασία των κητωδών και του περιβάλλοντός τους στην Ελλάδα και τη Μεσόγειο.
Μπορείτε κι εσεις να συμβάλλετε στο έργο της προστασίας και καταγραφής των κητωδών της Ελλάδας, φωτογραφίζοντας δελφίνια, φάλαινες ή φυσητήρες στη διάρκεια μιας συνάντησης μαζί τους στα ελληνικά πελάγη. Πιθανόν να έχετε τέτοιες φωτογραφίες ή βίντεο, αλλά να μη γνωρίζετε την αξία τους. Ένα αντίγραφό τους, έντυπο ή ψηφιακό, ακόμη κι αν δεν είναι καλό τεχνικά ή αισθητικά, μαζί με την ημερομηνία και τη γεωγραφική θέση παρατήρησής τους μπορούν να αποτελέσουν πολύτιμο υλικό για τη μελέτη και την προστασία τους.
Διεύθυνση: Τερψιχόρης 21, 16671 Βουλιαγμένη
Τηλ. 210-8960108
http://www.pelagosinstitute.gr
Η μελέτη των δελφινιών του Κορινθιακού κόλπου ξεκίνησε το 1995 από το Ινστιτούτο Κητολογικών Ερευνών Πέλαγος με το ερευνητικό πρόγραμμα "Δελφίνια Κορινθιακού Κόλπου", που συνεχίζεται σταθερά μέχρι σήμερα. Οι ερευνητικές αποστολές του προγράμματος έχουν καταγράψει τη μεγαλύτερη συχνότητα παρατήρησης δελφινιών στις Ελληνικές θάλασσες και μια από τις μεγαλύτερες στην Μεσόγειο. Παράλληλα, στον Κορινθιακό Κόλπο παρατηρήθηκε ένα απρόσμενο και παγκοσμίως μοναδικό φαινόμενο, που κανείς δεν γνώριζε πριν ξεκινήσουν οι σχετικές έρευνες: τρία από τα είδη δελφινιών (ζωνοδέλφινα, κοινά δελφίνια και σταχτοδέλφινα) σχηματίζουν μικτά κοπάδια. Η μόνιμη συμβίωση των παραπάνω ειδών δεν έχει παρατηρηθεί πουθενά στον κόσμο έως σήμερα! Τα κοινά δελφίνια αλλά και τα σταχτοδέλφινα δεν τα συναντούμε ποτέ μόνα τους σε «καθαρά» κοπάδια ενός είδους. Βρίσκονται πάντα μαζί με ζωνοδέλφινα και όλα μαζί συμβιώνουν αρμονικά στην μικτή κοινωνία τους! Τα τρία αυτά είδη, αν συναντηθούν κάπου αλλού στα πελάγη της Ελλάδας, ούτε μιλούν την ίδια γλώσσα για να επικοινωνήσουν, ούτε τρώνε την ίδια τροφή και ούτε έχουν τις ίδιες συνήθειες ή δυνατότητες κατάδυσης, ταχύτητας κλπ.! Κι όμως στον Κορινθιακό ξεπέρασαν αυτές τις τεράστιες διαφορές τους και συμβιώνουν αρμονικά!
Οι γενετικές και εξελικτικές διαφορές μεταξύ των τριών ειδών δελφινιών του Κορινθιακού είναι ανάλογες ή μεγαλύτερες από αυτές ανάμεσα σε ανθρώπους, γορίλες και χιμπατζήδες. Η συμβίωση των δελφινιών του Κορινθιακού κόλπου μπορεί να παραλληλιστεί με τη συγκρότηση μιας μικτής κοινωνίας ανθρώπων, γοριλών και χιμπατζήδων, όπου θα ζούσαμε ειρηνικά στις ίδιες πόλεις, στις ίδιες πολυκατοικίες, θα συμβιώναμε στο ίδιο διαμέρισμα, θα ψωνίζαμε από την ίδια λαϊκή... Απίστευτο; Κι όμως εδώ, στον Κορινθιακό κόλπο, αυτά τα δελφίνια το έχουν κατορθώσει!
Αυτό το παγκοσμίως μοναδικό φαινόμενο και ο φυσικός πλούτος των κοινωνιών των δελφινιών της περιοχής ήταν παντελώς άγνωστος πριν το Ινστιτούτο Πέλαγος ξεκινήσει τις έρευνές του. Ακόμα περισσότερο όμως αξίζει να τονιστεί ότι όλη αυτή η γνώση αποκτήθηκε με ελάχιστα μέσα και αποκλειστικά εθελοντική εργασία μιας επιστημονικής Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης.
Ό,τι είναι μοναδικό στη φύση είναι και εξαιρετικά πολύτιμο και συνεπώς η διαφύλαξή του θα έπρεπε να είναι εξασφαλισμένη. Δυστυχώς για την περίπτωση του Κορινθιακού, ο μοναδικός φυσικός πλούτος του είναι εξαιρετικά εύθραυστος. Παρ’ ότι στον Κορινθιακό κόλπο τα ζωνοδέλφινα είναι σχετικά άφθονα, δεν συμβαίνει το ίδιο με τα άλλα είδη δελφινιών. Το κοινό δελφίνι, παρά το όνομά του, είναι πλέον σπάνιο στη Μεσόγειο και εξαφανίζεται με ραγδαίους ρυθμούς. Στον Κορινθιακό υπάρχουν ακόμα 20-40 άτομα, αλλά ίσως να μην υπάρχουν για πολύ καιρό ακόμα. Τα σταχτοδέλφινα πάλι, ήταν μόλις δύο άτομα όταν παρατηρήθηκαν για πρώτη φορά: ο Κλέοβις και ο Βίτων, όπως τα έχουν ονομάσει οι επιστήμονες του Ινστιτούτου Πέλαγος για να τα ξεχωρίζουν. Είναι άγνωστο αν αποτελούν κατάλοιπο ενός μεγαλύτερου πληθυσμού που ζούσε στον Κορινθιακό.
Η πολύχρονη και επίπονη προσπάθεια του Ινστιτούτου Κητολογικών Ερευνών Πέλαγος, συνέβαλε σημαντικά στην προστασία των δελφινιών του Κορινθιακού κόλπου, πετυχαίνοντας:
Την κατάταξη του κοινού δελφινιού της Μεσογείου (και επομένως και του Κορινθιακού κόλπου) στα «κινδυνεύοντα» είδη, του καταλόγου των προστατευομένων ειδών του IUCN (International Union for Conservation of Nature)
Την απόφαση της διεθνούς συμφωνίας ACCOBAMS (Συμφωνία για τη Διατήρηση των Κητωδών της Μαύρης θάλασσας, της Μεσογείου και της παρακείμενης περιοχής του Ατλαντικού) να εντάξει τον Κορινθιακό κόλπο στον κατάλογο των 18 προτεινόμενων Θαλάσσιων Προστατευόμενων Περιοχών της Μεσογείου και της Μαύρης θάλασσας.
Τα πρώτα βήματα έγιναν. Τώρα είναι πλέον η ώρα της Ελληνικής Πολιτείας να τιμήσει την υπογραφή της ως μέλος της ACCOBAMS και να κάνει όλες τις απαιτούμενες ενέργειες προς την κατεύθυνση της δημιουργίας και εφαρμογής Θαλάσσιας Προστατευόμενης Περιοχής στον Κορινθιακό κόλπο, με ειδικές ρυθμίσεις για την προστασία των δελφινιών και γενικότερα της θαλάσσιας πανίδας της περιοχής.
Βούλα Αλεξιάδου και Αλέξανδρος Φραντζής
Το «Ινστιτούτο Κητολογικών Ερευνών Πέλαγος» είναι ένας επιστημονικός, μη κερδοσκοπικός, μη κυβερνητικός οργανισμός με σκοπό την έρευνα, την ενημέρωση του κοινωνικού συνόλου και την προστασία των κητωδών και του περιβάλλοντός τους στην Ελλάδα και τη Μεσόγειο.
Μπορείτε κι εσεις να συμβάλλετε στο έργο της προστασίας και καταγραφής των κητωδών της Ελλάδας, φωτογραφίζοντας δελφίνια, φάλαινες ή φυσητήρες στη διάρκεια μιας συνάντησης μαζί τους στα ελληνικά πελάγη. Πιθανόν να έχετε τέτοιες φωτογραφίες ή βίντεο, αλλά να μη γνωρίζετε την αξία τους. Ένα αντίγραφό τους, έντυπο ή ψηφιακό, ακόμη κι αν δεν είναι καλό τεχνικά ή αισθητικά, μαζί με την ημερομηνία και τη γεωγραφική θέση παρατήρησής τους μπορούν να αποτελέσουν πολύτιμο υλικό για τη μελέτη και την προστασία τους.
Διεύθυνση: Τερψιχόρης 21, 16671 Βουλιαγμένη
Τηλ. 210-8960108
http://www.pelagosinstitute.gr
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
